Ebru Sor

Kökcanlandırmak Atölyesi’nin uzun süre çalışan ekibine dâhil olduğum için kendimi çok şanslı hissediyorum. Çünkü burada hem güçlü bir eğitim aldım hem de çok bilmediğim alanlarla ilgili değişik duyguları hissetmeme, kendime de gözlemci olarak bakmama neden oldu.

Bu atölyelerde biz kişilerin kim olduğunu bilmeyiz, hiçbir zaman bilmedik. Vildan Çolak alan açtığı anda, o alanda kişiyle ilgili bize birtakım akışlar oluyor. Bunu bazen fiziksel bedenimizde hissediyoruz, bazen kişinin hissettiği duyguları biz de aynı şekilde hissediyoruz. Bazen ikisi birden aynı anda olabiliyor.

Onun hissettiği, kişinin hissettiği sıkışmışlık hissi, çaresizlik hissi, değersizlik hissi gibi hislerin bir anda içinde buluyoruz kendimizi. Yani ben her zaman o şekilde hissettim. Bazen o alanın formunda bile değişiklik hissedebiliyorsun. Kendimi farklı formlarda hissettiğim zamanlar açıkçası çok oldu.

Bir alan gibi hissettim kendimi. Yani sadece bu bir duygu değil, bir alanı da hissettim. Bu bazen bir çöl oldu, bazen bir deniz oldu. Bunu hissetme sebebinin kişinin iç dünyası ile bağlantılı olduğunu da bunları ifade ederek zaman içerisinde anladım. Kendimi bir dağın bir köşesinde sallanırken gördüğüm oldu. Hayattan bazılarının kopması olarak nitelendirdiğimiz bir anı bu. Çok değişik şekillerde hissettiklerim oldu. Bunların dışında bedensel olarak ağrı hissettiğim, kan akışının durduğu, nefes almakta zorlandığım zamanlar oldu.

Daha sonra ise bunların, Vildan Hanım’ın bilgisi dâhilinde, kişilerin kendi yaşadıkları hisler ya da düşünceler olduğu bilgisi Vildan Hanım’a verildi. Bu şekilde kendimizi de teyit etmiş olduk.

Bunun dışında özellikle ölü rahatlatma çok çok farklı bir deneyim. Onu özellikle belirtmek isterim.

Bir gün bir seansta bir kişiyi rahatlatacağım, kim olduğunu bilmiyorum. Kendimi inanılmaz bir yerde gördüm. O kadar güzel bir duygu hissettim ki, yani kelimelerle ifade edemem. Öyle bir mutluluk, öyle bir hâl... Yani tam tanımlayamıyorum bile. Öyle bir hâldeydim. Bu dünyada göremediğim bütün renkleri gördüğümü, çok güzel bir müzik dinlediğimi ve inanılmaz bir tatmin duygusuyla mutluluğu hissettiğimi hatırlıyorum. Bence mutluluğun tarifi oydu. Daha sonra ise bu kişinin bir şehit olduğunu öğrendim. İnanılmaz bir duyguydu, tarif edilemez.

Benim kendi adıma hayatımdaki kırılma noktalarından biridir. Çok şey öğrendim. Farklı noktalarda, farklı durumlarda kendi hayatımda da bunu uyguladım. Bakış açımı değiştirmeme neden oldu.

Sevgiler.